autorzy: Jarosław A. Krawczyk, Arkadiusz Kuzio-Podrucki
miejsce i data wydania: Tarnowskie Góry 2001
wydawca: PPHU Rococo-Radzionków
tłumaczenie i Zusammenfassung: Wolfgang Jöhling
(fragment)
Łazarz I Starszy, twórca potęgi, kontynuował kupieckie tradycje swych przodków – mieszczan Lewoczy. Dorobił się sporego majątku. Był na tyle bogatym, iż pożyczał pieniądze nawet cesarzowi.
Na początku XVII stulecia Łazarz pożyczył Rudolfowi II Habsburgowi spore sumy na wojnę z Turkami. cesarz nie potrafił spłacić długu. Jako zastaw oddał zimie bytomską i bogumińską. Na razie jednak włości te faktycznie należały do Hohenzollernów.
Przysłowiowym gwoździem do cesarskiej trumny były wydatki na wojnę trzydziestoletnią (1618-1648). Fundusze Habsburgów wyczerpywały się. Długi ciągle rosły, a pieniędzy potrzebowali jeszcze więcej. Henckel miał dylemat: nie pożyczy, to obrażony cesarz bardzo łatwo może doprowadzić do nicości marzenia o potędze; ale gdy pożyczy to czy kiedyś te pieniądze zobaczy jeszcze z powrotem.
Łazarz I często chyba myślał %quot; pożyczyć, czy nie pożyczyć? Oto jets pytanie. ". Dając nowe sumy dopominał się jednocześnie przekazania Bytomia, Tarnowskich Gór i Bogumina. Stało się to dopiero możliwym po 1623 r., gdy Hohenzollernów ostatecznie pozbawiono majątków na Śląsku. łazarz I zmarł rok później. jego interesy kontynuował syn, Łazarz II Młodszy.
Kariera Donnersmarcków. Zarys dziejów rodu.
spiskie początki
Śląsk po raz pierwszy
Przeprowadzka na Śląsk
Arystokrata być
Kłótnie z poddanymi
Królowie z wizytą
Równy książętom
Przemysłowe początki
Wielki przemysł
Pieniądze i sława
Nareszcie księciem
Śląskie ostatki
Zaa ocean
Pałace - szkoły
Dyplomata i radiolog
Bawaria i Japonia
Kuzyn władców Europy
Zusammenfassung
Początek strony